Mateusz Sikora – Rzeźba

Mateusz Sikora pochodzi z rodziny artystycznej. Ojciec jest fotografem, babcia była malarką, a dziadek rzeźbiarzem. Odkąd w wieku 12 lat wyjechał na 12 lat do Australii, zyskał coś w rodzaju drugiej tożsamości i dodatkowego punktu widzenia, jak sam mówi.

 

Po ukończeniu szkoły średniej spędził trzy miesiące w Nowym Jorku, który był inspirującym doświadczeniem do jego przyszłych dokonań artystycznych. W 1993 roku w Melbourne zaczął pracować w odlewni rzeźb w brązie. Dzięki temu doświadczeniu mógł już sam robić formy i własnoręcznie odlewać i obrabiać własne patynowe brązy. W 1994 roku ukończył studia na wydziale rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Melbourne w Australii (Victorian Collage of Arts, Melbourne University).

 

W 1995 roku zaczął tworzyć w swojej pierwszej pracowni. W 1996 roku wrócił do Polski i zamieszkał w Krakowie, gdzie przez 14 lat kontynuował swoją pracę twórczą, przeplataną inspirującymi wyjazdami do Afryki Północnej i Azji. W 2002 roku przeprowadził się do Paryża, gdzie przez rok rzeźbił i szukał nowych bodźców do swojej twórczości. W Paryżu odkrył idealny do jego stylu pracy materiał – polistyren ekstrudowany. W 2015 roku po wielu latach nieobecności w Polsce i wielu wystawach na świecie, wrócił do Warszawy, gdzie mieszka i kontynuuje działalność twórczą do tej pory.

 

Głównym tematem twórczości Mateusza Sikory jest człowiek. Artysta o swojej twórczości mówi:

 

„ Interesuje interesuje mnie to, co go otacza i determinuje zarówno w aspekcie bezpośrednio widocznym, jak i głęboko ukrytym. Stąd bryła figuratywna jest zawsze najważniejsza dla tego, co robię. Sylwetka człowieka stanowi punkt wyjścia, główny materiał, szkielet dla nieuniknionych przeróbek, w których spełnia się moja ekspresja. Przez wiele lat moją uwagę przyciągały wyrażane poprzez ciało emocje – siły dekonstruujące i deformujące postać ludzką.  Ostatnio zmieniłem kierunek i skupiłem się bardziej na ruchu, na człowieku, jako wrażliwej istocie, dążącej do harmonii.

Trójwymiarowe szkice wykonywane w poliestrynie ekstrudowanym w docelowym rozmiarze, pozwalają na szybki zapis, podążający za szybkością ruchu i jego dynamiką. Etap spawania szkicu w stali nadaje całości ciężar, życie, utrwala ruch. Tu podejmuję ostateczne decyzje, jednocześnie nadal mogąc je modyfikować.”

25 października - 8 listopada 2017

9 listopada - finisaż godz.19.00

Kategoria

Wydarzenia, Wystawy